نمیدونم اگه بعد از سالها که یه رمان رو خوندین و عاشقش شدین و باهاش کلی خاطره داشتین فیلمشو بسازن و ببینین چه حسی بهتون دست میده ؟

بخصوص اگه ساخت فیلم عالی باشه و به متن تقریبا وفادار مونده باشه

از جمله محبوب ترین رمانهای زندگیم آنا کارنینا بود

یه حس غریبی داشت پر از زخم بود و ظلم و هیولا از هموناییکه قبلن گفتم هر جا دیدین باید جلوشونو بگیرین وگرنه ...

دردناکترین جمله ایکه تو زندگیم شنیدم رو تو این داستان آنا به زن داداشش میگه بعد از اینکه اون فهمیده شوهرش بهش خیانت کرده و از دستش ناراحته :

بهش میگه تو باید اونو ببخشی اون عاشق تو هست و اون کاری کرده فقط بخش وحشی وجود یه مرده

متاسفانه تو ایران خودمونم تو این دوره زمونه هنوز باور خیلی از زنا و مردا اینه

خیلی زنارو دیدم که شوهراشون چشم چرونن ، میگن آخه مرده این جزو خصوصیاتشونه

یا یه روز یه مردی میگفت : حالا اگه من یه اشتباهی کردم باید زنم منو ببخشه ما مردا نمیتونیم خودمونو کنترل کنیم

کی گفته : ممکنه یه زن هم نتونه خودشو کنترل کنه

من فکر میکنم مرد و زن نداره هر ادمی اگه بخواد میتونه درست زندگی کنه و اگه نخواد نمیکنه بقیش بهونس

جاییکه شوهر انا بهش میگه : من حق ندارم راجع به احساسات تو پرس و جو کنم ، اونا مربوط به وجدان تو هستند.

وجدان

وجدان

همینطور که الان بعضی از زنا از مردام بی چشم و رو تر شدن چون دیدن داره بهشون مثلن ظلم میشه

ولی به نظر من تو خیانت روابط بین زن و مرد بخشش جایگاهی نداره بخصوص اگه مردا با پررویی اینو از زنا بخوان