نارنجی من!
نارنجی من!
با دلم چه کردهای
که پسری چموش
کودکی بازیگوش
از ذوق دیدنت
در من بال در میآورد؟
سر به هوای بادبادکی
که نخش در دستهای توست
آسمانش پر از ستاره میشود
و خورشید با چشمهاش تانگو میرقصد
با من چه کردهای؟
عباس معروفی
+ نوشته شده در سه شنبه پنجم شهریور ۱۳۹۲ ساعت 0:29 توسط ...
|
همانام که هستم ........ نافهميدني ........ مثل هر اتفاق